Ve dev derbi başlıyor. “Lan acaba bu sefer yener miyiz Kadıköy’de” söylemlerinin yerine şampiyonluk şarkılarını söylemeye başlıyoruz çünkü kadroda Alex yok. Ve üstüne üstlük eski sevgilimin bana vermediği şansı Fenerbahçenin semihe vermesi içime oturuyor ve hiç mi sevmedin lan beni Allahsız diyerek maç izlerken eski sevgilime isyan ediyorum. Derken Aydın giriyor ve bu sitemim ikiye katlanıyor. Futbol adına sahada hiç bir iz yok. Fenerbahçe yüklenmeye çalışıyor ama Galatasaray çok mükemmel konsantre olmuş geçit vermiyor fenerbahçeye. Ve maçta son dakikalar, gece uyku yüzü görmeyen gözlerimi daha da açarak ayakta izliyorum. Top kalemizden uzaklaştıkça bir oh çekiyorum. Top uzaklaştıkça şampiyonluk yaklaşıyor ve…. Şampiyonuz.
Kadıköy’de şampiyon olmak güzel bir şey, orda kupa kaldırmak ise tarif edilemeyecek cinsten. Bir gün geçiyor ve hala seviniyoruz. Arenada kutlamalar var. Yarın da inönüde kutlama yapalım diye dalga geçiyoruz. Şampiyon olmuşuşuz tabi, geçicez dalgamızı. Pazar günü önemseyip bakmadığım Fenerbahçe haberlerine bakıyorum…
Başbakan’ın Fenerbahçelilere Terorist demesi
Twitter’dan okuyorum her şeyi. Tembel milletiz biz, 2 word sayfası yazıyı kaldırmaz bünye. Ama 150 tane twitter yorumu okuruz. Herkes “sandıkta görüşürüz” yazmış. İlgimi çekiyor haber. Bir haber sitesine girip ayrıntıları okuyorum. Başbakanın söylemlerini izliyorum youtube’den. Her şey aydınlanıyor. 140 karakter’e sığmış hayatımdan utanıyorum. Fenerbahçelilerin de olayı twitter’dan takip ettiğini düşünüyorum çünkü başbakan Fenerbahçelilere demiyor terörist diye. Provakasyon yapan gruba diyor.
70, 80, 90, 2010…
70 ve 80ler darbe ile geçti. Sonra sağ ve sol olayları çıkarıp ülkeyi ikiye böldüler. Sağ ve solun modası geçince kürt, alevi, sünni diyerek bu sefer ikiye değil paramparça etmeye uğraştılar ülkeyi. PKK patlak verdi 90ların sonlarında. Doğunun artık olayların farkına varması ve eğitim sisteminin iyiye gitmesi ile artık bu da prim yapmamaya başladı. Yeni yüzyılın terörizmini bulmak zorundalar. Yoksa bu dünya güzeli coğrafya böyle sorunsuz mu kalacak? Haşa… Diyarbakırlı bursalıya düşman oldu. Bursalı Beşiktaşlıya. Trabzonlu fenerliye ve Fenerli Galatasaraylıya. Beşiktaş herkesle düşman. Yapısı bu.
Şike olayları daha da alevlendirdi bu tartışmaları. Fenerbahçeliler hakkımız yeniyor diye şikayetçi, diğer takımlar adaletin yerini bulamamasından şikayetçi. 3 temmuzdan beri herkes şikayetçi.
Süper Final icat ettiler. Haftalarca derbiler ile birbirimizi yedik. Bu ülke ayda bir derbiyi zor kaldırıyorken 2 ay içine bütün derbileri sıkıştırdılar. Futboldan yıkılan ilk ülke olmaya adaydık. Yuvarlak bir top ülkeyi birbirine düşman etti. Fernerbahçeli arkadaşıyla tartışan bir galatasaraylı aynen şunları yazıyordu “Konuşmuyorum ibneyle bana tek aşk galatasaray yeter”. Okuyunca insanın tüyleri diken diken oluyor. Özel hayattan insan silmek, bir takım uğruna?
Çok güzel planladılar her şeyi. Baştan sona mükemmel bir mekik. Bütün herkesi soktular işin içine. Daha düne kadar Galatasaray nedir bilmeyen adamlar fanatik kesildi birden (Bkz.Ünal Aysal). Hep içerden kendi menfaatlerini kullanmak için Fenerbahçe diye bağıran bir Başkan(Bkz. Aziz Yıldırım). Ortamı sürekli germeye çalışan liseli bir başka başkan (Bkz. Sadri Şener). Bir beşiktaş sessiz kaldı bunca olayda. Onların da eski günahları yeter.(Bkz. Yıldırım Demirören).
Ve mutlu son…
İçimizi yaksada Galatasaraylı olarak biz hep sevdik alex’i. Siz de elmander’i sevdiniz, Muslerayı sevdiniz. Futbolcuydu bunlar işte. Futbol buydu. Volkanın, melonun, Lugano’nun, Arif erdem’in şovemenliği değildi Futbol.
Hepimizi birbirimize düşman ettiler. “Goyduk Eğleniyoruz” diyen karaktersiz Futbolcunun arenadaki hareketine Galatasarayda içime bir türlü sindiremediğim Melo’nun karşılığı. Biz daha Emre belozoğlunu bile yeni sindirmişken onu bile dize getiren bir başka futbolcu bozuntusu insan. (Bkz. Zokora) ve yandaşı Colman. Hep bir nefretin körükleyicisi olarak asla unutulmayacaksınız.
Son bir yılımızı kavgayla dövüşle bir şekilde geçirdik. Ama son bir yılımızın gündemini de bunlarla geçirdik. Futboldan başka bir şey konuşmadık. Big brother böyle istedi, böyle oldu. Hoşgeldin Terörizm, güle güle Futbol…
